Nie każde zdarzenie, w wyniku którego pracownik doznał uszczerbku na zdrowiu, zaistniałe w miejscu świadczenia pracy i w czasie na nią przeznaczonym będzie wypadkiem przy pracy.

Zgodnie z treścią ustawy, za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą. Dla uznania zdarzenia za wypadek przy pracy wszystkie trzy elementy (przesłanki) tej definicji, tj. 1) nagłość zdarzenia; 2) zewnętrzność przyczyny; 3) związek zdarzenia z pracą – muszą wystąpić łącznie.

Granice znaczeniowe przesłanek definicji wypadku przy pracy zostały wypracowane głównie przez orzecznictwo Sądu Najwyższego oraz doktrynę. I tak:

  • za zdarzenie nagłe, stanowiące przyczynę wypadku przy pracy uznaje się takie zdarzenie, które przebiega w czasie nie dłuższym niż trwanie jednego dnia pracy
  • warunek zewnętrzności spełnia natomiast każdy czynnik, który stanowi siłę sprawczą danego zdarzenia i nie znajduje źródeł wyłącznie w organizmie poszkodowanego pracownika. Działanie tego rodzaju czynnika może jednak również polegać na pogorszeniu stanu zdrowia pracownika dotkniętego już schorzeniem samoistnym.

Najwięcej problemów w praktyce sprawia ustalenie związku zdarzenia z pracą oraz wykazanie, że wśród zbiegających się przyczyn o charakterze zewnętrznym i wewnętrznym decydującą moc sprawczą posiada przyczyna zewnętrzna.

Kiedy ZUS nie uznaje wypadku przy pracy

Przyczyna zewnętrzna wypadku przy pracy – może nią być każdy czynnik zewnętrzny, zdolny wywołać szkodliwe skutki, np. narzędzie pracy, ruch maszyny, czyn innego człowieka, a nawet czynności samego poszkodowanego.

Źródłem wypadku może być również działanie niezawinione, np. potknięcie się, odruch, nieostrożność.

Ocena wpływu czynników zewnętrznych powinna być brana pod uwagę, gdy uszkodzenie zdrowia lub śmierć podczas pracy pozostaje w związku przyczynowym ze szczególnymi okolicznościami, które wpłynęły na dane zdarzenie.

Przykładowe orzecznictwo Sądu Najwyższego dotyczące przyczyny zewnętrznej wypadku przy pracy:

  • nadmierne przeciążenie pracą, które stosownie do opinii biegłego przyczyniło się do szybszego rozwoju procesu miażdżycowego i na jego tle doprowadziło do zawału serca i w konsekwencji do śmierci pracownika stanowi zewnętrzną przyczynę wypadku (wyrok SN z 23.04.1968 r., II PR 146/68)
  • nie można nadawać charakteru przyczyny zewnętrznej, w rozumieniu definicji wypadku przy pracy, samemu faktowi zdenerwowania, spowodowanemu przesunięciem do innej pracy (uchwała SN z dnia 6.05.1976 r., III PZP 2/76)
  • jako zewnętrzną przyczynę wypadku przy pracy można także potraktować dopuszczenie do pracy bez przeprowadzenia badań okresowych lub kontrolnych bądź na podstawie nieaktualnego zaświadczenia albo w przypadku jego oczywistej błędności, czyli potraktowania go w taki sposób, jakby nie istniało (wyrok SN z dnia 9.06.2009 r., I UK 33/09).

Podstawa prawna: ustawa z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. z 2009 r., nr 167 poz. 1322 ze zm.)

Maria Szwajkiewicz
stan prawny na 10.06.2015 r.
IBIS
nr 22 (221) 3.06.2015
nr 23 (222) 10.06.2015

Menu

sport250

Praktyka lekarska

Biżuteria Kingi Jancelewicz

Kinga

Biżuteria Kingi Jancelewicz

Polecamy