Kiedy wypowiedzenie umowy o pracę jest nieuzasadnione

Użycie w art. 45 § 1 k.p. zwrotu „wypowiedzenie nieuzasadnione” statuuje powszechną ochronę przed wypowiedzeniem umowy o pracę na czas nieokreślony. Pracownicy chronieni są przed samowolnym wypowiadaniem umów o pracę, albowiem oświadczenie woli pracodawcy może być dokonane tylko z uzasadnionych powodów.

Orzecznictwo sądowe dostarcza szczegółowych wskazówek i kryteriów wedle, jakich należy oceniać przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 9.10.2007r. (III PK 34/09) wskazał, iż podanie w oświadczeniu o wypowiedzeniu umowy o pracę przyczyny pozornej (nieprawdziwej, nierzeczywistej, nieistniejącej) jest równoznaczne z brakiem wskazania przyczyny uzasadniającej wypowiedzenia, co oznacza, że wypowiedzenie jest nieuzasadnione w rozumieniu art. 45 § 1 k.p. Taki sam skutek wywołuje ocena, że przyczyna co prawda istniała, ale była ze względu na jej wagę lub charakter niewystarczająca dla skutecznego dokonania wypowiedzenia.

Naruszenie przepisów o wypowiadaniu umów o pracę pociąga za sobą skutki przewidziane w art. 45 k.p. - pracownik może domagać się przywrócenia do pracy lub zasądzenia odszkodowania.

Stan prawny na 5.11.2014 r.
Maria Szwajkiewicz
IBIS nr 45 (191) z dnia 5.11.2014